tootzii 的个人资料•●..G.♥R.♥U.♥.●•照片日志列表更多 工具 帮助

日志


2月7日

งานใหญ่...*

 
เป็นสโม
 
คิดไม่ออกว่าจะทำไงดี
 
เฮ้อ ๆๆๆๆ
 
สู้ ๆ นะเพื่อน ๆ
 
จุ๊บ ๆๆ...*
 
 
1月30日

คิดถึง

คิดถึงคุณเธอที่สุดดดดด
10月4日

ช่วงนี้ว่างจัด...*

 
หลังจากการเชียร์ได้ผ่านพ้นไป
ทำให้เราและเพื่อน ๆ สต๊าฟของเราหลาย ๆ คนไม่มีไรทำ
กรูก้อไม่รู้เหมือนกันว่าตอนเย็นจะทำอะไร
เพราะที่ผ่านมาก้อเจอหน้าน้อง ๆ ทุก ๆ เย็น
เฮ้ออออ!! ที่บ่นมาเนี่ยคือเบื่อมากครับพี่น้อง
ทำไงได้หล่ะเราก้อคงอยู่อย่างนี้ไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะชิน
แต่ที่สำคัญที่สุดต้องขอบใจน้อง ๆ มากกกกที่มาด้วยใจนะ
ขอบใจเพื่อน ๆ สต๊าฟนิเทศศาสตร์รุ่นที่ 37 ที่ทำให้เกิดงานนี้ขึ้นมาได้
และสุดท้ายขอบคุณพี่ ๆ สต๊าฟนิเทศศาสตร์ทุกรุ่นที่ให้ความช่วยเหลือ
ให้คำแนะนำ และ คำติชม นะค่ะ
 
ปล.นิเทศศาตร์จงเจริญ...*
 
 
 
6月17日

ทำงานจิงแล้วเด้อสู...*

 
หลังจากที่กูอู้กลับบ้านมา
ในอาทิตย์แรกของการทำงานจิงช่วงเปิดเทอม
กูขอโทดด้วยนะเว้ยที่กูไม่ได้อยู่ช่วยพวกเมิงทำงาน
กูก้อไม่รู้เหมือนกันว่าเพื่อน ๆ มีเรื่องอาไรกัน
แต่พอกูกลับมาจากที่เราเคยวุ่นวายกัน
มันยิ่งทวีความวุ่นวายขึ้นว่ะ
แม่ง...อยากจะรู้จิง ๆ มันเกิดจากอาไรกันแน่ว่ะ
ก็อย่างว่ะ แต่และคนมันก้อไม่เหมือนกัน
ต่างคนต่างคิด ต่างคนต่างความรู้สึก
แต่ถ้าพวกเมิงไม่พูเพื่อนเมิงจะรู้ไม๊ว่าเมิงเปงไร
คิดอาไร รู้สึกยังไงว่ะ เฮี้ย..
ทำไมกูอารมร้อนอย่างนี้ว่ะ ( โทดทีนะ ) แล้วกูจะบ่นเพื่ออ...
 
5月14日

วันนั้น วันนั้น...*

 
เมื่อวันนั้นของเดือนมาถึง  ช่างทรมานซะเหลือเกิน
ทำอารายไม่ค่อยได้ เดินก้อปวดหลัง เฮ้อ
นั่งเล่นเน็ตได้แค่นั้น
 
หลังจากที่ข้าพเจ้าได้ผ่านการเวิร์คซ้อป ( ว่าที่สต๊าฟ 37 )
และผ่านช่วงเวลาที่แสนโหด คือการไปสัมมนา ( ได้เป็นสต๊าฟ 37)
ฮ่า ๆๆๆๆ ในที่สุด ฉันก้อทำได้ แต่หลังจากนั้นดิโหดกว่า
งานเยอะเกิ้นนนน คงเป๊นเพราะคนน้อยด้วยแหละมั้ง
วันนี้ฉันก้อม่ายไป เพราะน้ำแดง มาแรงไปหน่อย
โทดทีนะเว้ย อยากให้เพื่อน ๆ มากันเยอะ ๆ
จะได้ช่วยกันทำงาน จะได้เดินไปพร้อมกัน สนุกด้วยกันไง
 ไม่ได้ไปวันนี้รู้สึกไม่ดียังไงไมรู้ ม่ายรู้พวกเมิงจะเปงไงกันบ้าง
งานไปถึงไหนแล้ว อยากรู้ว่ะ ( แต่ม่ายมีเงินโทรไปถาม )
 สู้ ๆ นะเว้ยยย มีกูก้อต้องมีพวกเมิง มีพวกเมิงก้อมีพวกเรา
มีพวกเราก้อมีกำลังใจทำต่อไป (งง ว่ะ ซุย ฉิบหาย)
 
ขอบคุณพี่ ๆ สต๊าฟทุกคน ทุกรุ่นนะค่ะ
ที่ช่วยดูแล ให้คำแนะนำ คิดมุกให้
ทุก ๆ เรื่อง
และทำให้ ว่าที่สต๊าฟ 37 ได้เป็นสต๊าฟ 37
 
 
 
ขอบคุณค่ะ...* 
4月1日

โทดทีนะเพื่อนว่าที่สต๊าฟ 37 ทุกท่าน...*

เนื่องจากข้าพเจ้านางสาวจุฑามาศ ภากระจ่าง ว่าที่สต๊าฟรุ่นที่ 37
เลขที่ 115 (ในบัตรเวิคร์ซ๊อบ) ได้ติดธุระในวันที่ 30 และ 31 มีนาคม 2550
ต้องขอโทดเพื่อน ๆ จิง ๆ นะ อย่างสุดซึ้งที่ไม่ได้ไปร่วมทุกข์ด้วยในวันส่งเพลง
และในวันที่ไปกล้วยน้ำไทที่เจอรุ่นพี่โตที่โหด ๆ เมื่อข้าพเจ้าทำธุระเส็ดแล้วจะเข้าไปทันที
นะสัญญา...* 
3月22日

การเป็นสต๊าฟนิเทศมันช่างยากแท้หยั่งถึง...*

 
การเป็นสต๊าฟของกูผ่านไปแค่อาทิตก่า เหมือนผ่านไปเป็นเดือนเลยว่ะ
กูจะบอกว่ากูโคตรท้อ จิง ๆ นะ แต่ก้อขอขอบใจเพื่อน ๆ นะเว้ยที่เป็นกำลังใจให้กูนะ
ขอให้พวกเมิงเป็นอย่างนี้ตลอดไปนะเว้ย  สาธุ !!!
แต่ตอนนี้เพื่อน ๆ คงไม่รู้ใช่ม่าว่าตอนนี้เนี่ย กูโคตรดำเลยว่ะ สาดดดด
แมร่งทำไงดีว่ะเนี่ย ดำทั้งตัวกุจะไม่ว่าอะไรเลยนะ นี่เล่นดำแค่หน้าอย่างเดียว
เพื่อน ๆ ที่ยังได้เห็นกูในช่วงนี้ก็อย่างตกใจไปหล่ะ คิดว่ากูไปเที่ยวทะเล อาบแดดมาแล้วกัน
แบบว่าคนมีเงินนะ อิอิ โม้ไปงั้นแหละที่จิงกูจะบ้าตายอยู่แล้ว งานก้อเยอะ เหนื่อยก้อเหนื่อย
ทำไปทำไมว่ะ นั่นอ่ะดิ แต่ถ้าไม่มีเพื่อน ๆ ที่เป็นว่าที่สต๊าฟล่ะก้อกูคงไม่ไปแล้ว
ก้อไปทำเพื่อน้อง เพื่อเพื่อน เพื่อคณะ  เพื่อพี่ และเพื่อตัวเอง ดีจะตาย
โหยยย กูภูมิใจว่ะ...*
3月14日

วันแรกแห่งการเป็น STAFF นิเทศ...*

 
555+ วันแรกแห่งการเป็นสต๊าฟนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
แบบว่านะ.. พี่น้องค๊าบ  ดำสุด ๆ นะแบบว่าดำมาก
ขาเหรอก้อนะเป็นฮ้อเลือด เจ็บสุด ๆ อ่ะนะ
แล้ววันนี้ก้อเป็นลมไป 2 รอบ แต่ไม่ไหวรอบนึง
กูจะอ้วกว่ะสงสัยกูกินน้ำมากอ่ะ แต่ด้วยสปิริดของกู (ว่างั้น)
ก้อไปซ้อมต่อ เหนื่อยเนอะ แต่กูก้อจะทน ทน และทนต่อไป
เพื่อคณะ เพื่อรุ่นพี่ เพื่อเพื่อน เพื่อน้อง เพื่อตัวกูเอง
สู้ ๆ และสู้ ๆ เพื่อน ๆ สต๊าฟนิเทศทุกคน...*
3月1日

โอ้ววว ว้าววว...*

 
ยะฮู้!!! การสอบของกูเส็ดสิ้นไปแล้วห้าวิชา
ถึงเวลาแล้วซินะกับวิชาสุดท้ายที่จะมาถึง และวิชาสุดท้ายที่รอคอย
แต่วันนี้เนี่ยดิสอบ IT คับพี่น้อง พอกูเจอข้อสอบปุ๊บ...
อุ้ยว้ายยย ตายห่า  ยากสาดดดด(สำหรับกูอ่ะ)
จำอาไรไม่ได้เลยในสมองอุตส่าห์อ่านมาตั้ง 1 รอบ คราว ๆ หุหุ
แต่สำหรับเพื่อน ๆ ที่คิดว่าทำได้ก้อขอให้โชคดี แต่อย่าดีใจมากเกินไปหล่ะ
(ก้อรอดูเกรดเอาแล้วกัน ) นี่ไม่ใช่การขู่แต่เป็นการพูดให้สำนึก น่านก้อว่าไป....
แต่ตอนนี้เนี่ยดิยังอ่าน LAW ไม่จบเลย มีตั้งหลายหัวข้อ แล้วมันก้อละเอียดด้วย เฮ้อ!!
แถมไอ้นัทยังให้ติวให้อีก คำเตือน...ห้ามเชื่อใจกูว่าจะติวได้ดี เกินวันละ 2
ไม่งั้นละก้อ ผิดหวังไม่รู้ด้วยน้า  แต่อาจารย์แสนสวยคนนี่จะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
ให้สมค่าจ้างที่ไม่มีอาไรมาก นั้นก้อคือ ใครที่มานั่งฟัง ให้กูติวให้ ถามกู
คิดแค่ข้าวคนละมื้อแล้วกัน (นี่ไม่ได้หน้าเลือดนะ แต่เกลือเรียกพี่)
เฮ้ย!!!!ไม่ต้องคิดอาไรมากหรอกนะเพราะว่ากูนะ  อ่ะ...ล้อเล่งง
 
ปล.คิดถึงคนทางโน้น
    คนทางโน้นคิดถึงคนทางนี้ไม๊
    คิดถึงมาม้า ปาป๊า และก้อเจ้
 
    สำหรับเด็กนิเทศทุกคนตั้งใจอ่านหนังสือเน้อ.. สำหรับคนที่ด๊อปก้อรอดไป
    สำหรับเพื่อน KKW#108 มิตรภาพยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
    สำหรับเพื่อน LPK#30 คิดถึงและรักพวกเมิงเสมอ (แต่หายหัวไปไหนหมดว้า)
    สำหรับเพื่อน ML 6/2 ห้องจารย์พวงเพรชโคตรดุ จำมะค่อยได้แต่คิดถึงนะ
    สำหรับเพื่อน สุทรวัฒนา ตั้งแต่ป.2-ป.5 ที่เป็นเพื่อนกูมา อ่ะนะจำได้ลาง ๆ แต่ก้อคิดถึงเหมือนกัน
    สำหรับเพื่อนโรงเรียน หมาไถ่ศึกษา ตอนอนุบาล จำมะได้เลยแต่ก้อจำได้ตอนที่กูแอบไปแกล้งถอดกางเกงคนที่กูชอบอิอิ
 
    สุดท้ายนี้ ขอให้โลกสงบสุข เอเมน...*
   
   
 
 
 
2月26日

เมื่อการสอบไม่สิ้นสุด เราก้อสู้ต่อไป...*

และแล้วการสอบที่ยาวนานของเด็ก มอ กรุงเทพอย่างกูก้อได้ผ่านพ้นไปแล้วครึ่งหนึ่ง
แต่การสอบยังไม่สิ้นสุดเพียงเท่านั้น ย้างงงยังมีสอบต่อ
แล้วคนที่จัดตารางสอบเนี่ยกูอยู่รู้นักว่าเอาสมองส่วนไหนคิดค่ะ
ถึงได้... แหม สามวิชาติดเนื้อหาโคตรเยอะ แล้วไง แล้วไง
คนอย่างกูนะเหรอก้ออ่านไม่ทันดิ ซวยเลย "_"
เฮอะ ๆ อยากหัวเราะกะตัวเองดัง ๆ กับสิ่งที่กูได้ทำลงไป
อยากรู้จิงจิ้งว่ากูทำไมไม่มีความรับผิดชอบขนาดนี้
MG กูอ่านมาสองวันยังไม่จบอีกครับพี่น้อง แล้วยังมีหน้านะ
แบบว่ามาอัพสเปซอีก โฮะ ๆ ๆ หัวเราะกับความไม่เอาไหนของตัวเองหน่อย เอ้า...ฮิ้ววววว
แต่ตอนนี้นะกูอยากกลับบ้านมากเลยเพื่อน ๆ ไม่รู้ทำไม
แม่ง!!!! ขาดกำลังใจว่ะ ก้อเลยอยากกลับบ้าน
ส่วนเพื่อน ๆ ที่อยากให้กูอยู่ต่อนะ กูไม่สามารถรับปากกับพวกเมิงได้
เพราะทางผู้จัดการส่วนตัวของกูนั้น บอกว่าคิวงานแน่นมาก
ถ้าเผื่อว่ากูอยู่ต่อไม่ได้ละก้อ ดิฉันก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย
ส่วนเพื่อน ๆ ที่อยุ่ขอนแก่นก้อไม่ต้องน้อยใจไปนะเว้ย
ไม่ต้องคิดถึงกูมากนะ แต่อยากให้รู้ไว้ว่ากูคิดถึงพวกเมิงมาก ๆ ว่ะ
สแล้วเรื่องที่อยากให้กูไปขอนแก่นนั้นกูไม่ได้ปฏิเสธที่จะไม่ไปนะเว้ย
แต่เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับปัจจัยว่ะ
**หากท่านผู้ใดอยากบริจาคปัจจัยนั้นไม่ยากค่ะ
 โทรมาซิค่ะที่เบอร์ 08-7232-4604 เพื่อถามเลขปัญชี
 หากโทรมาตอนนี้ท่านจะได้รับกิ๊ฟเซ็ต เป็นหัวใจและรอยยิ้มจากทางผู้รับเงิน
 ด่วน มีจำนวนจำกัด !!!!
 
 
ปล.คิดถึงคุรพ่อคุณแม่ พี่สาวสุดที่รักด้วย
 
     คิดถึงคนบนฟ้า
 
     คิดถึงคนบนดิน
 
     อย่าลืมตั้งใจอ่านหนังสือเน้อ...*
2月20日

สอบ สอบ สอบ...*

จะสอบและยังไม่ได้อ่านหนังสือเล้ยยยย
ทำไงดีว่ะเนี่ย  จะอ่านทันไม๊ก้อไม่รู้ดิ
พุ่งนี้แล้วซินะที่เราจะได้เจอกะคู่อริที่เกลียดมันมาทั้งชีวิต
ทั้งที่เราเคยเป็นเพื่อนสนิทกับมันมาตอนประถม
มันก้อคือ วิชาภาษาอังกฤษ นั้นเอง
แง แง แง แม่จ๋าช่วยนู๋ด้วย ฮือ ฮือ
ตายกู ตายกู กูตายแน่
อ่านก้อยังไม่ได้อ่าน เข้าเรียนก้อไม่ค่อยเข้า
อ่ะนะ แต่งานส่งครบแล้วนะจ๊ะ โฮะ ๆ ๆ
แต่...มันก้อนั้นและนะงานมันแค่ 30 คะแนนเอง
สอบมิดเทอมคะแนนก้อยังไม่ออก
แล้วกูจะคำนวนคะแนนยังไงว่ะเนี่ย
เซ็ง ๆๆๆๆ
พอ ๆ พอและเด๊วเพื่อนกูจะเบื่อกะกูไปด้วย
 
ปล. ขอให้เพื่อนทู้ก ทุก คนสอบได้ เกรด A นะนู๋
 
ปล. คิดถึงคุณพ่อ คุณแม่ คุณพี่ คิดถึงทุกคนในครอบครัว
 
ปล. คิดถึงเพื่อน ๆ 6/1 ทุก ทุกคนเด้อ
 
สุดท้ายนี้ กูขอ A ซะตัวเถอะ  สาธุ!!!!!!!! 
 
2月15日

วันแห่งความรักอีกวันนึงของปี...*

วันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา มันก้อเป็นแค่อีกวันนึงเท่านั้นที่ฉันยังหายใจอยู่
เหมือนทุกวันที่ฉันก้อมีความสุข เพราะวันแต่ละวันสำหรับฉัน....
มันก้อเป็นพิเศษทุกวันแหละ วันเวลาที่ผ่านมาตั้ง 18 ปีเนี่ย
มันก้อมีความสำคัญของมันทุกวัน ไม่ว่าจะวันไหนมันก้อมีความหมายของมัน
ฉะนั้นฉันก้อเลยให้ความหมายกับวันทุกวันที่ฉันตื่นขึ้นมา....
HAppii valentine Day
สำหรับทุก ๆ คนที่เข้ามาในชีวิต ให้มีความสุขมาก ๆ แล้วกันนะจ๊ะ
แล้วก้อ....
HaPpii birth Day
สำหรับพี่สาวที่แสนดีขอฉัน ขอให้มีความสุขมาก ๆ ขอให้สิ่งดี ๆ เข้ามาในชีวิตตลอดไป
แล้วก้อขอให้ได้มีแฟนเร็ว ๆ นะ เด๊ยวจะขึ้นคาน อิอิ
2月3日

~~จากใครคนหนึ่ง~~

ไม่มีอีกแล้วคนที่เรารัก 
ก็จะเหลือเพียงความทรงจำที่เรามีให้กับคนที่เรารัก 
ถึงตัวตนของเขาไม่มีในโลกนี้ 
แต่เขามีตัวตนในใจของใครสักคนเสมอ
อยู่ที่คนคนนั้นจะจำสิ่งที่เค้าเคยบอกคำพูดที่เขาเคยพูดกับคนคนนั้น 
เธอยังจำได้ไหม ช่วงเวลาที่ดี ๆ
ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่กินข้าวด้วยกันดูหนังด้วยกัน
หรือกระทั่งเวลาที่ทะเลาะกัน
ความทรงจำเหล่านี้มันจะมีตัวตนได้ขึ้นอยู่กับเธอคนนั้นยังมีเขาอยู่ในใจหรือเปล่า
คิดถึงเขาบ้างหรือเปล่าในเวลาที่คุณหัวเราะ ร้องไห้ เสียใจ ดีใจและเวลาที่คุณมีความสุข
คุณนึกถึงเขาบ้างหรือไม่
คุณว่าอย่าลืมความทรงจำที่ดีของตนเองที่ครั้งหนึ่งคุณเคยมีความทรงจำดีๆกับใครคนหนึ่งน่ะ
 
 
 

****ต่อให้ร่างของฉันสิ้นไป แหลกสลายหายไปตามสายลมรู้ไว้เถอะยังเหลือสิ่งหนึ่งที่ยังจะคงอยู่ไว้

ไม่เคยคิดห่างเธอไปและอยู่เคียงเธอไม่มีวันสูญสิ้นสลาย

ยังมีใจฉันที่เดินต่อไป ยังมีใจฉันที่หายใจได้

อยู่บนเส้นทางยางไกลแต่ใจฉันยังไม่หยุดจะอยู่เพื่อรักเธอ คนเดียว****

 

ได้รับการอนุเคราะห์จาก นายจาตุรันต์ ศรีพันธุ์
นักศึกษาภาควิชา เทคโนโลยีการโทรทัศน์และวิทยุกระจายเสียง คณะเทคโนโลยีสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี (คลองหก จ ปทุมธานี)

 

1月26日

คิดถึง คิดถึง

วันที่ 25 มกราคม ปีที่แล้ว ฉันได้สูญเสียบุคคลซิ่งเป็นที่รักไปอย่างไม่มีวันกลับ
 
ครบปีนึงแล้วซินะที่เค้าคนนั้นจากไป คิดถึงจัง..........
 
เมื่อวานไม่ได้ไปทำบุญแต่สวดมนต์แล้วก้อหลับไป
 
ตั้งแต่ปีใหม่มานี้ฉันได้แต่ ฝัน ฝัน ฝัน ถึงบ่อยมาก
 
คุณเธอคงมาบอกให้รู้ว่าอย่าลืมเค้านะ คิดถึงเค้าบาง
 
อยากบอกคุณเธอเหมือนกันนะว่าเค้าคิดถึงคุณเธอเสมอ
 
ถึงแม้ว่าคุณเธอจะไม่อยู่แล้วแต่ความทรงจำดี ๆยังอยู่ในใจเค้านะ
 
เค้ายังเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไว้อย่างดี ...........
 
รักเสมอ และตลอดไป
12月20日

เสี้ยวหนึ่งของอารมณ์รัก.........

เวลาไม่เฝ้าคอยใคร...ถ้าคุณคิดว่า....
ได้พบสิ่งที่ถูกต้อง...และถูกใจ....จงถนอมมันไว้อย่างมีคุณค่า
 
 
อย่าปล่อยให้เขาหลุดลอยไป...
อย่าปล่อยให้ความกลัวเข้าครอบงำและดึงเหนี่ยวคุณไว้
 
 
 
ไม่มีใครนอกจากคุณเท่านั้น...ที่จะรู้ว่า....อะไรทำให้คุณมีความสุขที่แท้จริง
 
 
 
คนเรามักไม่เห็นคุณค่า.....ความสำคัญ...
ของคนที่เรารัก....และใกล้ชิดกับเรา....
จนกระทั่งเขาได้จากเราไป
 
 
จงมีความกล้าหาญที่จะรัก..."รัก"
แม้คุณจะรู้อยู่เต็มอกว่าจะต้องสูญเสียมันไปในที่สุดก็ตาม
 
 
 
 
ดีกว่าที่คุณจะไม่พบความรัก...เพราะคุณขี้ขลาด
เกินกว่าที่จะ....กล้า...เผชิญกับมัน

(`[¤*อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้ฉันคิดถึงใครบางคนที่ฉันรักที่สุด*¤]´)

ถ้าใครคนหนึ่งผ่านเข้ามาในชีวิต

       และได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

                    แต่ด้วยเหตุผลใดก็ตาม

                              ที่ทำให้เขาไม่สามารถอยู่กับคุณได้

                                               ....อย่าได้เสียน้ำตา....

                                                              แต่จงดีใจที่เราได้พบกัน

                                                                          และเขาทำให้เรามีความสุข

                                                                                     แม้ว่ามันจะเป็นช่วงเวลาอันสั้นมากก็ตาม

 

 

ได้รับการอนุเคราะห์จาก นางสาวศิรินภา สมภาร

•.★*...วันวันและวัน...*★.•

 
การใช้ชีวิตของกูแต่ละวันมันช่างน่าเบื่อซะเหลือเกิน
เหมือนว่ามันไม่มีอะไรเลยในชีวิตของกู
ทำไม ทำไม ทำไมว่ะ
ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไม๊สวรรค์ ช่วยบอกฉันที
ว่าช่วงเวลาที่น่าเบื่อ น่าเบื่อ และน่าเบื่อนี้...
มันจะหายไปจากชีวิตกูซะที
โอ้ย!!!!!!!!!!เบื่อโว้ย
 
เซงอาไรก็ไม่เซงเท่าการทำข้อสอบในวันนี้
มันเป็นอาไรที่.... นะ (ไม่มีคำบรรยาย)
เทคนิคในการทำข้อสอบของกูในวันนี้ก้อคือ
การนั่ง นั่ง นอน และหลับไปในที่สุด......
_____เฮ้อ!!!!ชีวิตของกู____
ขี้เกียจบ่นและเบื่อ เบื่อ เบื่อ
เด๊ยวคนที่เข้ามาอ่านจะเบื่อโลกไปกะกูด้วย
 
11月17日

—¤÷(`[¤* *¤]´)÷¤—ความรักของฉันในวันนั้นและในวันนี้—¤÷(`[¤* *¤]´)÷¤—

 
รัก...ในมุมมองที่แตกต่าง                        ของใครหลายคน
รัก...เริ่มจากคนสองคน                           ที่เข้าใจห่วงใยกันและกัน
ฉัน...ในมุมนี้ที่มีเธอ                              อยู่ใกล้ไม่ห่างกัน
เธอ...คนที่ยืนเคียงข้างฉัน                        และเราจะรักกันตลอดไป
**แม้วันเวลา โลกจะหมุนนานเท่าไหร่           ไม่มันก็ไม่ได้นานเท่าใจฉัน
***ที่จะรักเธอตลอด                              ตราบเท่าที่โลกยังคงหมุนไป
ต่อให้ฉันจะหมดลมหายใจ                         ก็จะรักเธอเรื่อยไป จะขอมีเธอในใจชั่วนิรันดร์
ดาว...ไม่เคยห่างจากท้องฟ้า                      เหมือนฉันที่รักเธอเสมอ
เป็น...พรมลิขิตจากฟากฟ้า                        ให้ฉันได้เจอเธอ ให้ฉันได้รักเธออย่างนี้
**แม้วันเวลา โลกจะหมุนนานเท่าไหร่           ไม่มันก็ไม่ได้นานเท่าใจฉัน
***ที่จะรักเธอตลอด                              ตราบเท่าที่โลกยังคงหมุนไป
ต่อให้ฉันจะหมดลมหายใจ                         ก็จะรักเธอเรื่อยไป จะขอมีเธอในใจชั่วนิรันดร์
**แม้วันเวลา โลกจะหมุนนานเท่าไหร่           ไม่มันก็ไม่ได้นานเท่าใจฉัน
***ที่จะรักเธอตลอด                              ตราบเท่าที่โลกยังคงหมุนไป
ต่อให้ฉันจะหมดลมหายใจ                         ก็จะรักเธอเรื่อยไป จะขอมีเธอในใจชั่วนิรันดร์

http://www.jabchai.com/main/view_joke.php?id=4860
10月3日

เรื่องของกู

                                                     Image hosting by TinyPic
 
 
 อิอิ...บ้าไปแล้วแน่ๆเพื่อนเอ๋ย..
กูด้วยแระผองเพื่อน..ขำขำน๊า!!!
ไม่ติด"F"เปนพอ---
จาสอบก้อไม่ยอมอ่านหนังสือ
เฮ้อ!เรียนไปมัยว่ะ*จิดวิดยา*กูไม่ได้บ้านะ
สงสัยกูคงได้เต็มแน่..ไม่แน่กูอาจบ้าก้อได้(อิอิ)
 
 
วันนี้งานวันเกิดเพื่อนช้าน"ไอ้นัท"นั่นเอง
และเราก้อมี"sUrprise"นิน๋อย
Happy..birthday..นะโว๊ย*เพื่อนร้าก*
ขอให้เมิงมีแฟนสวยๆนะเฟ้ย/รวย/สอบผ่านฉลุยเว้ย
 
 
วันนี้..Bombom'..ไปทำมสาดไม่ได้
เจอกานเลย...แต่ก้อมีคุย..โทสับอานะ
.."Miss..U..2"..
ไปนอนแระ...เมื่อยจัง
       
 
10月2日

เหงาจัง

วันนี้.....ก้อเป็นอีวันนึงที่ขี้เก๊ยจอ่านหนังสือ

แล้วมาเล่นเกมกะเพื่อน ๆ แก๊งค์เดิม

ทำไม๊ ทำไม เราขี้เกียจอย่างนี้ อนาคตของเราต้องพังสลายไป

เพราะเกม....( โทดมันซะงั้น) ต่อไปเราต้องเป็นเด็กดีเชื่อฟังพ่อแม่

ตั้งใจเรียน  ตื่นตอนเช้า ไม่ใช่ตื่นตอนค่ำ

( เราทำได้ เราต้องทำได้ พลังที่ดีที่สุด พลังที่เกิดจากโย่ววว )

....พูนแหล่ว....ว่าไปเดะ555+  คิดถึงจังคิดถึงคนบนฟ้า

คิดถึงเพื่อน ๆ ที่ขอนแก่นไม่รู้ว่าพวกมันจะเป็นยังไงกันบ้าง

คงจะสบายดีกันทุกคนแหละเพราะไม่เห็นมีใครโทรมาหากูเล้ย....( น้อยใจเป็นที่ซู้ดดด)

เราก้อคิดได้แค่ในใจเท่านั้นแหละ ฮือๆๆๆๆ สงสารกูหน่อย

โทรหากูบ้างเถอะ ขอร้องกูคิดถึงพวกเมิง แต่จะให้กูโทรหากูก้อ..........

ไม่มีตังค์ คือเหตุผลสำคัญ